Saturday, 10 July 2010

നെടുവീർപ്പുകൾ

പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന പൂജാബിംബം
എനിക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു, എന്ന പ്രതീക്ഷ
അതു മാത്രമാണെന്റെ മടക്കയാത്രക്കുള്ള
ആവേശമെന്നിൽ നിറയ്ക്കുന്നതും.

കാതങ്ങൾക്കപ്പുറത്താണു ഞാനെങ്കിലും
ഞങ്ങളുടെ ഹ്ര്യദയങ്ങൾ സ്പന്ദിക്കുന്നു
ഒരേ വേഗതയിലും, താളത്തിലും;
ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യത്തിൽ.

നിന്നെ സാക്ഷിയാക്കിയല്ലേ
എന്റെ ഹ്ര്യദയത്തിലേക്ക് ഞാനവളെ
കൈ പിടിച്ചു കയറ്റിയത്
നിനക്കു കാഴ്ച വെച്ച കാണിക്കയിൽ
എന്റെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്‌ധമുണ്ടായിരുന്നല്ലൊ?

സുഖമുള്ള ഓർമ്മകൾ, ഇടനെഞ്ചിലൊരു
കനലാകുമ്പോഴും..
ജീവിത സ്വപ്നങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണത്തിന്‌
ഞാൻ കടൽ കടന്നപ്പോൾ
നീയെന്ന സത്യത്തെയല്ലെ
ഞാനവളെ കാവലേല്പിച്ച്ത്
എനീട്ടുമെന്തേ നിനക്കൊരു ഭാവപ്പകർച്ച

ഉഗ്രരൂപികളായ ദുർമേദസ്സുകൾ
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ താണ്ഢവമാടിയപ്പോൾ
നിന്റെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളായ മാലാഖമാരെവിടെ
അവൾക്കായി സുരക്ഷാവലയം
തീർക്കേണ്ടവരായിരുന്നില്ലേ അവർ?

ഓടിക്കിതച്ചെത്താം നിന്റെ സന്നിധിയിൽ;
അവളെയും ചേർത്തു പിടിച്ച്
തിരിച്ചു തരില്ലേ എനിക്കവളെ, എന്റെ പ്രാണനെ..
ഞാൻ നടത്താം മറ്റൊരു നേർച്ച കൂടി
എന്റെ രക്തം കൊണ്ടൊരു തുലാഭാരം.

No comments:

Post a Comment

വല്ലതും പറയണമെന്നു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ..