Thursday, 8 July 2010

ഉച്ചയുറക്കം

കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ
ആഹ്ളാദകരമായൊരൊത്തു ചേരൽ...
മുഖങ്ങളിൽ പരിഭവങ്ങളാണെങ്കിലും
കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലെ ഊഷ്മളത
മനസ്സിൽ നിറയുന്നു
സ്നേഹ വായ്പിന്റെ ഒരു പുതുമഴയായ്...

വിക്യതി പയ്യന്റെ വിളയാട്ടത്തിൽ
ചാരി വെച്ചിരുന്ന ഇരു ചക്രവാഹനം
എന്റെ മുകളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോൾ
ഞാൻ ഞെട്ടിയെണീറ്റു

നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ
ഇരുനില കട്ടിലുകളും ഞാനും മാത്രം
ഒരു താരാട്ടു പാട്ടായി
എയർക്കണ്ടീഷന്റെ മൂളലും...

ശരീര ക്ഷീണം;
മനസ്സിനെ ബാധിച്ചപ്പോൾ
ഇന്നവധിയായി ജോലിയിൽ..
കവിളുകളിൽ കണ്ണീരിന്റെ സാന്ത്വനം
തുടച്ചെടുത്തപ്പോൾ ഞാനറിഞ്ഞു
ഓ!! ഇതു സന്തോഷത്തിന്റേതായിരുന്നുവല്ലോ???

“ഈ പിള്ളേരുടെ ഒരു കാര്യം..
സ്വപ്നത്തിലായിരുന്നതു കൊണ്ടു കാലൊടിഞ്ഞില്ല”;
അത്രയും ഭാഗ്യം!!!!
സ്വയം സമാധാനിച്ചു കൊണ്ട്
പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി വീണ്ടും
മറ്റൊരു പകൽ ക്കിനാവിനെയും കൂട്ടുപിടിച്ച്

No comments:

Post a Comment

വല്ലതും പറയണമെന്നു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ..