Thursday, 8 July 2010

പ്രകൃതിയുടെ കാവല്ക്കാരൻ

എരിയുന്ന വെയിലിലും
സൂര്യതാപം യാചിച്ചു വാങ്ങുന്നു
അല്പ വസ്ത്രധാരികൾ..
രംഗബോധമില്ലാതെ;
ലിംഗഭേദമില്ലതെ..
സമത്വ സുന്ദരമായ്!!

ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്ന
സംസ്കാരികതയുടെ സമ്പൽ സമൃദ്ധി...
പ്രകൃതിയോട് ചേർന്ന് നിന്നു
കാഴ്ചകൾക്ക് കുളിരേകുന്നതാകാം
കൂലിപ്പട്ടാളം കാവൽ നില്ക്കുന്നു
മാനവന്റെ നഗ്നതകൾക്ക്

മണൽത്തരികൾക്ക് മുകളിലെ
സമയം കൊല്ലലുകൾക്കിടയിൽ
വലിച്ചെറിയുപ്പെടുന്ന
അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ
കരുപ്പിടിപ്പിക്കുന്നു
മറ്റൊരു ജീവിതം...

ഭൂമിയെ സുന്ദരമാക്കുന്നവൻ
സ്വയം വിഴുപ്പണിയുന്നു..
മറ്റുള്ളവർക്കൂ രൂക്ഷമാണാ
ഗന്ധമെങ്കിലും
പ്രാണാവായുവല്ലോ?
പൊരിയുന്ന ഒരു ചാൺ വയറിന്ന്...

ഒരു വേള മറന്നിടുന്നൂ
ആഭിജാത്യമെന്ന ആഢ്യത്യം..
വിവസ്ത്രനല്ലവൻ, അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന
ഹരിത വർണ്ണക്കുപ്പായം
ചുംബിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു
വിയർപ്പിന്റെ ആത്മാവിനെ..

ഇല്ല!!!
കാവലില്ലാരുമീ ജീവിതത്തിന്നു
ദൈവമേ.....
എല്ലയ്പോഴും
നീ തന്നെ കാവൽ....

No comments:

Post a Comment

വല്ലതും പറയണമെന്നു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ..